Auteur: leni

Naar het onbekende land..

Vader, U weet de weg.
Ik kan met mijn ogen dicht
op U vertrouwen.
U houdt mij vast en draagt mij
naar Uw veilig huis,
over de weg van het leven.

Geleid als een kind…

Vader, als ik de weg ben kwijt geraakt,
behandelt U mij als een kind.
U pakt mijn hand en zeg: Kom maar,
Samen vinden wij de goede weg.

Als Gij mij de keuze liet.

Wat zou ik kiezen??
Vader ik zou het immers niet weten.
Ik zou zelf nooit kiezen om ziek te worden,
of een keuze maken die ik niet leuk vind.
Maar U beschikt over ons leven.
U bepaalt onze weg.
U geeft wat we nodig hebben.
Als ik dit uit Uw Hand aan neem,
helpt U mij dragen.

Schijnen mij Uw wegen duister..

Ook al begrijp ik Uw wegen niet,
ik zal er niet naar vragen.
Eens op Uw tijd, mag ik zien
waar mijn ogen nu nog voor gesloten zijn.
Als Uw deur dan open gaat,
mag ik pas echt Uw grootheid aanschouwen
en Uw Majesteit zien.
En zal ik het begrijpen…

Heer, ik wil Uw liefde loven..

Heer, Uw liefde is zo groot,
zo onbegrijpelijk groot en onzichtbaar.
Maar wel voelbaar!
Uw liefde stroomt door mensenhanden
in een liefdevol gebaar.
Het troost en maakt rustig,
omdat je het ervaart ,als waren het Gods Handen.

Met een rustig kalme moed..

Vader, wat U doet is goed.
Het weten dat wat komen gaat
in Uw handen is,
geeft ons moed!